| Bouwserie 690/691 "Cargosprinter" | |
|---|---|
 | |
| Spoorwegmij's |
DB Cargo |
| Bedrijfsnummers | ?t/m ? |
| Fabrikanten | Windhoff Bahn- und Anlagentechnik Waggonfabrik Talbot |
| Aantal gebouwd | 7 stuks |
| Bouwjaren | 1996 - 1997 |
| Type | Goederen Treinstel |
| Asvorm | (1A)(A1)+1'1'+1'1'+1'1'+(1A)(A1) (Windhoff) (1A)(A1)+2'2'2'2'+(1A)(A1) (Talbot) |
| Lengte over de buffers | 90.360 mm 20.190 mm (Eindwagen) 16.660 mm (Tussenwagen) |
| Max.snelheid V/A | 120 km/h (tot 110 ton belading) 100 km/h (tot 160 ton belading) |
| Vermogen: | 4x 265 kW |
| Dienstgewicht | 118 ton |
| Aanvangskracht: | ....kN |
| Bouwwijze motor | Volvo Type DH 10 A-360 |
| Overdracht vermogen | Hydraulisch |
| Remmen | Schijfremmen |
| Uitdienst | 2004 |
CargoSprinter
De CargoSprinter (bouwserie 690/691) was een dieseltreinstel ontwikkeld voor het goederentransport. De treinstellen werden gebouwd door Rheiner Windhoff Bahn und Anlagentechnik en de Aachener Waggonfabrik Talbot. De treinstellen bestonden uit twee aangedreven eindrijtuigen en drie niet-gemotoriseerde container tussenrijtuigen (Windhoff) of een driedelig niet-gemotoriseerd gelede tussenrijtuig (Talbot). Er werden in totaal 7 prototypes gebouwd, 4 door Windhoff (Bouwserie 690) en 3 door Talbot (Bouwserie 691). Het eerste prototype reed in 1996. Vanaf 1997 reden de 7 treinstellen in testdienst tussen Hamburg / Osnabrück via Hannover Hbf naar de luchthaven van Frankfurt. Op 28 mei 2004 werden de treinstellen definitief ter zijde gesteld.
Ontwikkeling en Bedrijf
In 1995 bestelde de Deutsche Bahn (DB Cargo) prototypes van containergoederentreinstellen bij Windhoff en Talbot. De eerste CargoSprinter gebouwd door Windhoff werd gepresenteerd op 9 oktober 1996. Op 27 februari 1997 volgde de eerste set van Talbot. In totaal werden zeven exemplaren van de goederentreinstellen gebouwd.
Van 1998 tot begin 2000 werden ze onder de IKL-treinklasse gebruikt als InterCombi-logistieke trein in gecombineerd vervoer voor het expeditiebedrijf Hellman tussen Hamburg Hohe Schaar en Osnabrück en CargoCity Süd op Frankfurt Airport. Het doel van deze treinstellen was om het vrachtvervoer per vrachtwagen te vervangen. Door het elimineren van grote rangeerbewegingen waren ze flexibeler en met een maximale snelheid van 120 km/u ook sneller dan conventionele goederentreinen. De maximale lading voor een treinstel was 160 ton. Er waren 5 laadplaatsen van 15 meter beschikbaar. Dit betekende dat tot 25 10ft containers of 10 20ft containers of 5 40ft containers konden worden vervoerd.
Begin 2000 werd de exploitatie beëindigd en werden de treinen in Osnabrück geparkeerd.
Eind 2003 had Deutsche Bahn haar zes overgebleven CargoSprinters te koop aangeboden.
De drie prototypes van Talbot werden in 2004 verkocht aan de ÖBB. Daar werden ze in 2008 omgebouwd tot de tunnelreddingstreinen X690.002/502, X690.003/503 en X690.004/504. De locomotieven van de tunnelreddingstreinen worden ook voor andere taken ingezet. Zo waren X691 001 en X691 503 in mei 2020 op de weg in Oostenrijk met de MMT TERSUS onkruidspuittrein.
Twee Talbot-motorwagens (691 002 en 691 502) arriveerden eind 2008 in Zwitserland en werden, na diverse aanpassingen, gebruikt als goederentreinen.
Sinds april 2009 vervoert een trein grind voor de bouwplaats van de Zürich dwarslijn. Een tweede set rijdt sinds juni 2009 voor Raillogistics op de lijn Felsberg-Frauenfeld-Härkingen-Dailliens.
Bron: [1]
Verwijzingen (links)
Intern
Extern
Meerdere Grootspoor Afbeeldingen
-
CargoSprinter -
CargoSprinter omgebouwd tot brandweertrein
Modellen
|
Bronnen, referenties en/of voetnoten |